Javori, Javori, Javori ..
Ka bi moglo drvo da zbori
Da iskazujet svuje dertoji
Koljko insan pod ni od dusa se odvoji

Vakat dosof sega da se cuje
Da se zbori I da se kazuje
Teska jena nasa pisanica
Vo nas memljecet vo Resteljica

I deneska dusa nas ne bolji
za sve sehidi nase vo javori
dvnaesta godina jeno sabaalje
selo nase go sardisalje

Po jeden ge bralje od familjija
Jene od rabota druge ot carsija
Najubave ljudji zimalje
Ge vrzalje I ge istepalje

Ostana crno kave napraeno
So goljem merak ne ispijeno
Mlaneste cekaje vo dvoroji metene
Ostanaa dvoroji ne izgazene

Od prf do zdjen na zemna pana
Allahov kader Vejsilj zif ostana
Dusmanin bez rahmet sablja zamana
Bez pola ljice Vejsilj ostana

Proodja dl’k noc eto s’vina
Mujezin uci ezan za saba
Poslje ezan izuci eselja
Da klanaje za sehidi dzenaza

Od svi otide samo Ajsa mati
Deca na Ahiret d age isprati
Uplasen glas mila majcice
Nego prepozna cujeka bez ljice

Vo nebo polja I sura izuci
Devet mezara zat sebe ostai
Izveruana bese kasco trebe
Znla Allah ge zef ke sebe

Ni svza jena ne I protekla
Vo sebe samo jos ovja rekla
Sehidi mati ne umiraje
Baska mesto ke Allaha imaje

Sehidi st’paljke na vek ostavaje
Duse vo Dzennet im odmoraje
Deka pred mreska dusa davaje
Ibreti so ne se zabravaje

A Vejsilj na ljice krpce stavaf
Bez oci bese ljudji poznavaf
So ujgun glas na na namaz vikaf
I dur preseljif namaz ne ostavaf